Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2016

Τα γενέθλια

  Είναι από τα πιο δύσκολα post που έχω συντάξει. Κι όμως η μορφή του και τα λόγια του τριγύριζαν μέρες τώρα στους λαβύρινθους του μυαλού μου. Πρέπει να το κάνω. 
  Θα σου γράψω ένα γράμμα. Ένα γράμμα με πολύ αγάπη για σένα. Ναι για σένα που είσαι ο καλύτερος μου φίλος και ο χειρότερος μου εχθρός περίπου εδώ και 23 χρόνια. Εσένα που μου πήρε πολύ καιρό, χρόνια ολόκληρα για να σε βρω και να σε πλησιάσω. Σου χρωστάω ένα συγγνώμη, ένα ευχαριστώ, ένα δε πειράζει  και ένα μεγάλο Σ΄αγαπώ.
  Σου χρωστάω ένα συγγνώμη για όλες εκείνες τις στιγμές που δε μίλησες, που δεν αντέδρασες, που δεν απάντησες με εκείνη τη θρασύτητα που άξιζε σε κάποιους. Για όλες εκείνες τις στιγμές που γέλασες πλατιά αντί να προδοθείς στα δάκρυα, που φίλησες μάγουλα και χείλη αντί να τα φτύσεις.     Για όλες εκείνες τις στιγμές που αδίκησες εσύ τον εαυτό σου, που τον πλήγωσες.
  Ένα ευχαριστώ για όλα αυτά που έκανες για μένα. Για εκείνες τις φορές που μίλησες που τα είπες όπως έπρεπε, που δε λύγισες , που αντέδρασες, που χειρίστηκες σωστά με αξιοπρέπεια άτομα και καταστάσεις, που συγκράτησες τα νεύρα σου. Που έκανες το καλύτερο κυρίως για σένα αλλά και για τους άλλους. Που γέλασες και έκλαψες με τη ψυχή σου και λυτρώθηκες. Που χάρισες αγκαλιές και φιλιά αυθόρμητα και συνειδητοποιημένα. Ένα ευχαριστώ για όλες εκείνες τις φορές που με προστάψες, που με υποστήριξες και διεκδίκησες όσα αξίζω. Σ ευχαριστώ που δεν έμεινες στα λίγα. Σ’ ευχαριστώ που είμαι εσύ και είσαι εγώ.
 Ένα δε πειράζει θα σου χαρίσω για εκείνες τις χαμένες φιλίες & αγάπες. Για εκείνες τις μικρές αποτυχίες σε τεστ, σε ωριαία διαγωνίσματα. Για εκείνες τις χαμένες ευκαιρίες. Για εκείνο το χαμένο χρόνο, για εκείνες τις χαμένες στιγμές. Που να πάρει, είσαι τόσο αυστηρή μαζί μου! Γεμίζεις το μυαλό μου με πρέπει και σωστά. Το παλεύεις όμως και το ξέρω καλά. Ναι εγώ το ξέρω. Παλεύεις να το αλλάξεις. Άσε τι λένε οι άλλοι. Εγώ ξέρω και είναι αρκετό. 
  Αν μπορούσα να γυρίσω το χρόνο πίσω θα σου έλεγα με ψιθυριστή φωνή στο αυτί στα κλεφτά, «Μην αγχώνεσαι και μη βιάζεσαι». Η ζωή δεν είναι ρολόι και η πορεία της δεν είναι γραμμική. Το ξέρεις καλά. Γεμάτη στροφές, απότομους γκρεμούς και χαλίκια. Έχει ρε συ όμορφη θέα, υπέροχα τοπία. Διαδρομές πολλές και ενδιαφέρουσες. Πώς γίνεται μου λες να φοβάσαι αυτή την ομορφιά της ζωής; 
 Ένα μεγάλο Σ’ αγαπώ γιατί είσαι αυτή που είσαι. Με τόσα ελαττώματα και με άλλα τόσα προτερήματα. Σ αγαπώ γιατί δεν έχω συναντήσει πιο μουρλό άτομο και συγχρόνως τόσο σοβαρό. Σ αγαπώ γιατί παλεύεις να είσαι σωστή, ευγενική και καλή με τους άλλους γύρω σου. Σ αγαπώ γιατί πονάς και συμπονάς με τη ψυχή σου, γιατί δε θέλεις να κάνεις κακό σε κανένα. Γιατί προσπαθείς να βρεις το καλό σε όλους. Που είσαι δίκαιη. Είσαι αυτό ακριβώς που θα ήθελες να συναντάς στους ανθρώπους. Γι όλα αυτά αξίζεις το σ’αγαπώ μου.
 Μικρή μου έχω να σου πω τόσα. Μακάρι να με άκουγες. Έχασες πολλά και ακόμα πιο πολλά τα αποθήκευσες λάθος στο σκληρό του μυαλό σου. Μακάρι να ήμουν εκεί πιο νωρίς. Ηρέμησε είσαι αρκετά καλή, μπορεί όχι η καλύτερη αλλά τα κατάφερες πολύ καλύτερα απ όλους όσους νόμιζες καλύτερους. Σκέψου που είσαι και που είναι αυτοί. Γέλα, παίξε λιγάκι παραπάνω. Μην εγκαταλείπεις το παιχνίδι, το τρέξιμο & τη κούνια. Ξέρω έχεις διάβασμα, αγγλικά και χορό. Όλα θα τα προλάβεις. Μην ανησυχείς για εκείνη τη στριμμένη δασκάλα που δε σε εκτίμησε ποτέ. Χρόνια μετά θα μάθεις θα καταλάβεις πολλά, θα ακούσεις λόγια  που θα σε δικαιώσουν. Τώρα ξέρεις και εσύ, έχεις πια την ίδια ιδιότητα και τώρα όλα πήραν το όνομά τους. Μη τρομάζεις στην ιδέα του γυμνασίου.  Ηρέμησε είσαι μόλις 12.
  Γλυκιά μου, τα πήγες και εκεί περίφημα. Και το απουσιολόγιο το πήρες και στη σημαία μπήκες, επαίνους βραβεία αριστεία και διαγωνισμους. Θυσίασες βέβαια τη ξεγνοιασιά σου και την ανεμελιά σου. Κι όμως η φιλαρέσκεια σου ήταν αρκετή. Στους πρώτους σου χορούς. Πόσο το λατρεύεις αυτό; Να μεταμορφώνεσαι στα πάρτυ και στους χορούς. Κι ας άφησες τα φλέρτ στη μέση, τα πήγες πολύ καλά. Μην αγχώνεσαι και τις εκδρομές σου θα πας και το lower  θα πάρεις που τόσο σε αγχώνει. Ζήσε γλυκιά μου ζήσε. Είσαι μόνο 15.
 Μη φοβάσαι προχώρα, θα σου συμβούν όμορφα πράγμα. Θα ερωτευθείς τρελά, θα ζήσεις απίστευτες στιγμές. Θα γελάσεις πολύ. Και θα κλάψεις πολύ, να είσαι σίγουρη. Αλλά μη τρομάζεις το πιο φωτεινό ουράνιο τόξο βγαίνει μετά τις χειρότερες καταιγίδες. Οι πρώτες σου αγάπες και οι πρώτοι σου έρωτες έχουν -ναι τώρα που το βλέπω από απόσταση όντως έχουν- μια κινηματογραφική χροιά ένα γλυκό άρωμα από μπισκότο βανίλιας. Κι αν σου ήρθε πικρή γεύση, μη τρομάζεις και ξαναδοκίμασε. Παίξε & ρίσκαρε. Είσαι για τα καλά στην εφηβεία. Μη μαλώνεις τόσο με τη αδερφή σου για ρούχα, παπούτσια κ.α., είναι ό.τι πολυτιμότερο έχεις. Κατά βάθος το ξέρεις ότι σ αγαπάει πολύ. Είναι που είναι σε όλα της τόσο καλή χωρίς καν να προσπαθεί και σου τη δίνει. Αλλά πες την αλήθεια, την έχεις πρότυπο. Μακάρι να μπορούσες να με ακούσεις, θα είχες γλιτώσεις πολλά μαλώματα & φωνές. Ακουσέ με σταμάτα να τα βάζεις με τους γονείς σου, τους λατρεύεις και αυτοί εσένα. Είναι οι καλύτεροι με διαφορά και κατά βάθος το ξέρεις. Ο,τι σου λένε το λένε για να έχεις αυτά που αξίζεις και να είσαι εσύ καλά. Παίξε λίγο παραπάνω με τον αδερφό σου, τον υπεραγαπάς τόσο που θα σε κάνει να νιώθεις λιγάκι μαμά και σε τρομάζει αυτό. Μαζί θα μάθετε και τα χημικά στοιχεία. Κατά βάθος είσαι πολύ περήφανη γι αυτόν. Τη καλύτερη σου φίλη θα τη γνωρίσεις στο πανεπιστήμιο, οπότε μη σπαταλάς την ειλικρινή σου φιλία. Θα τη βρεις και θα σου μοιάζει πολύ αν και δε θα είστε ίδιες. Μακάρι να με άκουγες. Θα είχες κερδίσει χρόνο & διάθεση. Θα έρθει η μπόρα που πάντα σε άγχωνε.  Γ λυκείου. Τι χρονιά, Θεέ μου! Θα τα πας όμως πολύ καλά. Ξέρουμε κι δυο τις δυσκολίες που είχες να αντιμετωπίσεις και το αποτέλεσμα σε δικαίωσε πανηγυρικά. Που να πάρει έχεις μια ζωή πολυτάραχη και αξίζει να γίνει ταινία!
  Σα φοιτήτρια θα είσαι μετρημένη αλλά και πάλι θα κάνεις πολλά & όμορφα. Θα αριστεύσεις.Θα σταθείς στα πόδια σου, θα βγάλεις τα δικά σου χρήματα. Θα ερωτευτείς και θα απογοητευτείς. Όλα στο έπακρο. Είσαι πολύ Drama Queen  και θα το διαπιστώσεις προσεχώς. Θα αγαπηθείς και θα προδοθείς ή μάλλον θα νομίζεις ότι θα έχεις προδοθείς. Σταμάτα ομορφιά μου να τα παίρνεις όλα τόσο σοβαρά και τόσο προσωπικά. Η υπερβολή δε βοήθησε κανένα, πόσο μάλλον εσένα.
  Σ αγαπάω, όμως,  γι αυτά τα 23 χρόνια που σε ξέρω. Θέλω να σε αγκαλιάσω σφιχτά, να κλάψουμε και να γελάσουμε παρέα. Μονάχα εγώ μπορώ να σου υποσχεθώ το πάντα και το ποτέ. Μονάχα εγώ μπορώ να σου φωνάξω δυνατά με τη φωνή σου «Τώρα πια μ΄αγαπάω και θα σε προσέχω».

Υ.Γ. : Χρόνια μου πολλά & ευλογημένα. Σ΄αγαπώ. Για πάντα μαζί.